Lent - Barnsteen

BARNSTEENDAMMERS IN VORMCRISIS

In Lent werd de derde wedstrijd in de bondscompetitie dammen hoofdklasse A gespeeld tegen de gelijknamige ploeg in het dorp boven de Waal. Daar Lent nog 0 punten had was de wedstrijd extra spannend geladen. Er was hier sprake van een vierpunten wedstrijd. De Barnsteendammers leden een gevoelige nederlaag van 12-8 en werden serieus met het hoge niveau van deze klasse geconfronteerd. Met nog sterkere tegenstanders op papier krijgen de Bunschoter denksporters nog zwaar weer voor de boeg.

Aan het topbord probeerde Evert de Jong een Roozenburg opstelling neer te zetten. Een verkeerd hersenspinsel vertelde hem dat hij hierin terug moest ruilen. Hierna kwam hij onder druk staan, Hij hield het nog ruim drie uur voel maar moest via een verkeerd berekend slagprincipe opgeven in hopeloze stand. Wim bord speelde tegen een ex NK-finalist zijn geliefde hekstellingvariant. Met secure berekeningen wist hij alle klippen te omzeilen en kwam in een gezonde aanvalsstelling terecht. Hij kwam remise overeen tegen de op papier sterke opponent, een goed resultaat van Bor. Aan bord 3 mistte Peter Frans Koops weliswaar steenwinst in de opening, later maakte hij dat goed door schijfwinst te forceren in een open klassiek standje. Het vervolg speelde hij niet nauwkeurig genoeg en hij kwam in een remise variant terecht. Zijn tegenspeler tuimelde echter in het laatste valletje dat de sluwe Koops had ingebouwd. Met een sprankelende Coup de Turc die zeldzaam in het competitiespel vertoond wordt zorgde hij voor de enige winst voor Barnsteen.
Tjitse Offinga bouwde een agressieve positie op waarin hij plotseling een zwakke terugruil deed. Hij had dezelfde gedachten als Evert de Jong over het terugruilen van schijven. De kracht verdween hierdoor in zijn positie. Met een bord met nog veel stenen werd de vrede ietwat vroeg gesloten. Bertus de Harder, wellicht nog vermoeid van zijn damlessen met de jeugd bakte er in de opening niet veel van. Verkeerde illusies zorgde ervoor dat hij een verre voorpost moest toelaten. Gelukkig voor hem deed zijn opponent het niet goed en kon hij met een krappe puntendeling ontsnappen. We zijn van Bertus een ander niveau gewend, hopelijk herstelt hij zich over veertien dagen. Wim Muys op bord 6 deed goede zaken door een opsluitingvariant met licht voordeel naar remise toe te werken. Een theoretische klassieke spelvariant was hieraan vooraf gegaan. Via een meerslagprincipe pakte hij het punt. Marten van de Groep kon naar een lichtvoordelige positie toewerken, maar het voordeel was te klein voor winst. Een gedesillusioneerde Marten moest in remise berusten, hij had meer verdiend die middag.
Cor de Jong miste de scherpte die gewoonlijk aanwezig is. Een lichte vorm van damblindheid speelde hem parten. Snel een nul voor hem, duidelijk een forse mentale klap voor het team, omdat hij als eerste uit was.
Rutger Koetsier was ook al niet in goeden doen. Hij overzag een Coup Philippe maar vocht nog wel door totdat ook hij de remise kon afdwingen, maar allesbehalve overtuigend was het vertoonde spel.
Ten slotte speelde Lou Pietershove tegen de vrouwelijke preses van de club. Lou werd getrakteerd op een standaardzetje naar dam. De parfum van de damster had Lou bedwelmd en met lichte vlinders in de buik moest ook hij de rol van slachtoffer spelen. Al met al een middag om snel te vergeten. De spelers staan weer met beide benen op de grond, over twee weken thuis tegen Nijverdal, er zal dan uit een ander vaatje moeten worden getapt, wellicht kan Koetsier nog een straftraining organiseren!